Bezpiecznie w szkole – rozmawiamy o agresji

Rozmowy o bezpieczeństwie warto rozpocząć od uświadomienia uczniom, że przemoc i agresja to nie to samo. Aby zadbać o bezpieczeństwo swoje i innych, muszą zrozumieć zależności między poziomem złości, sposobami na jej rozładowanie oraz przyczynami agresji.

ZŁOŚĆ – AGRESJA – PRZEMOC

Pogadankę z uczniami warto zacząć od rozróżnienia pojęć: złość, agresja i przemoc.

Prosimy uczniów, aby napisali na karteczkach skojarzenia z hasłem „agresja” (przejawy, przyczyny, skutki). Następnie przyklejają je do tablicy pod trzema hasłami: złość, agresja i przemoc. Później omawiamy te pojęcia i uogólniamy treści.

W tym ćwiczeniu najważniejsze jest to, aby dzieci zrozumiały, że złość jest emocją, która jest naturalna dla każdego człowieka i potrzebna jest do zachowania równowagi oraz rozładowania nagromadzonych emocji. Agresja za to jest to jednorazowe działanie, komunikat o tym, że coś jest nie tak – jest wynikiem jakiegoś bodźca (akcja – reakcja). Przemoc to zamierzone, długotrwałe działanie mające na celu skrzywdzenie kogoś.

Dzieci muszą nauczyć się rozładować napięcia poprzez konstruktywne sposoby, aby nie doszło do nagromadzenia emocji oraz eskalacji (aktu przemocy). Dlatego warto zadać im pytanie, czy znają takie metody. Pomysły podane przez dzieci (piłeczki stresowe, zabawa ze zwierzętami, liczenie w myślach do dziesięciu) mogą pomóc tym uczniom, którzy takich sposobów nie znają.

BAROMETR ZŁOŚCI

Prosimy dzieci, aby narysowały barometr złości (pionową linię z przedziałkami od 1 do 10). Następnie prosimy, aby zastanowiły się, na jakim poziomie rozzłoszczenia są, gdy: krzyczą, niszczą przedmioty, ranią innych itp. Zwracamy im uwagę, że reakcje na sytuacje stresowe mogą być bardzo różne i zależą od doświadczeń. Celem zadania jest uzmysłowienie im, że niekiedy ich reakcje nie są adekwatne do sytuacji, więc bardzo ważne jest, aby znaleźli sposoby, które mogą im pomóc w uspokojeniu się i zapobiegną agresji.

KOMUNIKAT STOP!

Bardzo często akty agresji w szkole są wynikiem nieporozumień, złego odczytywania intencji drugiej osoby lub zabawy, która przestała być śmieszna dla jednej ze stron. Wtedy agresja jest komunikatem, że coś jest nie tak. Warto zatem nauczyć dzieci komunikatu STOP! W momencie, gdy poziom frustracji jest bliski zenitu, dziecko mówi STOP i tym samym komunikuje innym, że sytuacja mu się nie podoba i należy ją zakończyć. Warto wprowadzić ten kod w swojej klasie, nawet jeśli nie mamy problemów z aktami agresji między uczniami.

ANALIZA SYTUACJI STRESOWEJ

Metoda ta ma na celu ukazanie dzieciom, że akty agresji oraz przemoc nie są jedynym sposobem na odreagowanie stresowych sytuacji. Prosimy uczniów, aby pomyśleli o sytuacji, w której bardzo się zdenerwowali. Następnie prosimy, aby odpowiedzieli (na kartce lub w głowie) na następujące pytania:

  • Na co mam wpływ?
  • Na co nie mam wpływu?
  • Co mogę zmienić w tej sytuacji?
  • Jakie mam inne możliwości?

Dzięki temu uczniowie mają sobie uświadomić, że w stresowych sytuacjach istnieją elementy, na które nie mają oni wpływu, więc wybuchy złości nic im nie dadzą. Lepiej zastanowić się, co dokładnie czują w danej chwili, ponieważ nazwanie emocji i wypowiedzenie ich (poprzez komunikat JA), może pomóc im w opanowaniu narastającej złości i zapobiec wybuchowi, który może być skierowany wobec innych lub siebie.

SIEĆ POWIĄZAŃ ZWIĄZANYCH Z AKTEM AGRESJI

Jest to przykład ćwiczenia praktycznego.

Na lekcję przynosimy kłębek wełny. Prosimy uczniów, aby stanęli w kole. Jeżeli klasa jest liczna, warto podzielić ich na dwa okręgi.

Jeden z uczniów trzyma koniec włóczkowej nitki, następnie podaje kłębek do innej osoby, która lekko owija sobie nitkę wokół palca, po czym podaje ją do kolejnej osoby, która powtarza jej ruchy. Czynność powtarzamy, aż wszyscy będą połączeni nitką.

Następnie prosimy, aby uczeń trzymający początek nitki pociągnął ją lekko. Ten ruch sprawi, że kolejna osoba poczuje ucisk na palcu i poruszy ręką, tym samym pociągając kolejną osobę. Potem możemy poprosić, aby inne osoby z kręgu powtórzyły ruch pierwszej osoby.

Ćwiczenie ma na celu pokazać dzieciom, że czyn jednej osoby (wybuch agresji lub akt przemocy) ma wpływ nie tylko na bezpośredniego odbiorcę, ale również na inne osoby powiązane różnego rodzaju emocjonalnymi więzami z każdą z osób.

DRZEWKO PRZEMOCY

Kolejnym sposobem jest ukazanie uczniom przyczyn, przejawów i uczestników aktu przemocy. Prosimy, aby zastanowili się, dlaczego dochodzi do przemocy, jakie formy może ona przyjąć i kto bierze w niej udział.

Klasę można podzielić na mniejsze grupki. Zebrane wiadomości umieszczamy na schemacie drzewa. Korzenie = Dlaczego? Kora = Jak? Korona = Kto? Ćwiczenie ma ukazać dzieciom, że przemoc nie bierze się z niczego i ma na nią wpływ wiele czynników, które często nie są zależne (nie są wyborem) sprawcy.

PORTRETY

Pomysłem na przyjrzenie się osobom biorący udział w akcie przemocy jest wykonanie ich portretów. Podczas wykonywania plakatów skupiamy się na ich zachowaniu oraz cechach.

Klasę należy podzielić na trzy grupy – stoliki (jeśli mamy liczną klasę, należy ich podzielić na więcej grup). Każda grupa wybiera lidera, który przewodniczy pracy zespołu. Ich zadaniem będzie stworzenie portretu sprawcy / ofiary / świadków. Następnie członkowie grupy przechodzą do kolejnych stolików i dodają swoje spostrzeżenia. Przy danym stoliku zostaje tylko lider i to on dopisuje kolejne elementy. Każde dziecko niebędące liderem musi przejść do innych stolików i popracować nad innym plakatem.

Podczas prezentacji pracy grup należy zwrócić uwagę, że wszystkich uczestników aktu przemocy łączą podobne elementy. Mamy nadzieję, że dzieci wskażą najważniejszy element, czyli NISKĄ SAMOOCENĘ.

Uświadamiamy dzieciom, że przejście z pozycji sprawcy, ofiary lub świadka na inne miejsce, jest bardzo łatwe, ponieważ łączą ich podobne cechy (często ofiara / świadek wolą zostać sprawcą, aby wyrwać się oprawcy lub nie zostać ofiarą).

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

Create your website at WordPress.com
Rozpocznij
%d blogerów lubi to: